Ræða Ólafar Nordal varaformanns á flokksráðsfundi

17.3.2012

Formaður, ágætu flokksfélagar.

Nú er um ár til kosninga – í mesta lagi – og þessi fundur nú, markar upphaf kosningabaráttu okkar  sjálfstæðismanna.

Það verður að snúa þróuninni við. Núverandi vinstri stjórn á engin svör við auknu atvinnuleysi, störfum fækkar á vinnumarkaði, við erum með hagvöxt sem er byggður á lofti, fjárfestingar eru barðar niður og meðal margra ríkir mikið vonleysi. Æ fleiri fjölskyldur, og þá sérstaklega ungt fólk, sjá tækifærin frekar í útlöndum en hér heima.

Nýbirtar tölur Hagstofunnar gefa til kynna að störfum í landinu hafi EKKERT fjölgað.  Jóhanna Sigurðardóttir, sem sjálfsagt hefur varla tölu á því hversu mörg þúsund störfum hún hefur lofað að búa til, var spurð út í þetta á þinginu í vikunni. Hennar eina svar var að hún væri sérstaklega ánægð með að ríkisvaldinu hefði tekist að koma fólki af atvinnuleysisskrá yfir í nám. Það hefði hjálpað til og myndi tryggja því fólki betri framtíð!

Það er góðra gjalda vert að vilja koma fólki til náms en blákaldur sannleikurinn er sá að þessi stöðnun á vinnumarkaði bitnar á venjulegum fjölskyldum - sama hversu menntun þeirra er mikil. Það vill enginn búa í landi þar sem hann fær enga vinnu við hæfi.

Ágætu félagar

Við höfum nú búið við kaldan vetur í tæpa fimm mánuði og vorið ætlar að láta á sér standa. Vetur konungur heldur líka fast í stjórnartaumana. Ég veit ekki með ykkur en ég hef fengið nóg af ofríki hans. Við vitum þó að á endanum mun veturinn láta undan gróandanum, birtunni, hlýjunni og grasinu græna.

Með honum væri ráð að frostavetur ríkisstjórnar Jóhönnu færi líka. Að þjóðin verði leyst undan stjórnarháttum og ofríki þeirra Jóhönnu og Steingríms. Að við losnum undan þeirri stefnu einni, sem snýr að þeirra eigin metnaði, að sitja föst á stólum sínum, hvað sem það kostar.


Við búum hér á óróatímum og ég segi við ykkur að hér sé nokkur ögurstund. Við Sjálfstæðismenn höfum mikilvægu hlutverki að gegna á slíkum stundum.

Það er löngu tímabært að við ræðum þjóðfélagsmál á okkar eigin nótum – ég satt að segja nenni ekki lengur að vera stöðugt að eltast við furðulegar útfærslur á félagshyggju sem þessi ríkisstjórn rekur og við vitum að mun engu skila fyrir okkur hér í þessu landi. Hættum því.  Það er rúmt ár í kosningar og við verðum að færa umræðuna til okkar og ræða þjóðmál á okkar forsendum – tala fyrir okkar leiðum og blása fólki von í brjóst.


Við höfum það sem þarf. Við erum ekki hrædd við erfiðleika heldur viljum takast á við þá og sigrast á þeim. En til þess að svo megi verða þarf að verða breyting í stjórn landsins og viðhorfi til, vil ég segja, nánast lífsins.

Þar  hefur Sjálfstæðisflokkurinn skýra rödd og sú rödd á samhljóm með þjóðinni.

Við verðum og eigum að tala hátt og snjallt með fólkinu í landinu – tala um framtíðina, fyrir framtíðina.  Við megum ekki falla í gildru samræðustjórnmálanna og halda að hlutverk stjórnmálamanna sé eingöngu að tala en ekki framkvæma. Við þurfum að taka til höndum og bjóða fólki upp á von.

Við ætlum ekki að búa við það ástand að ungt fólk sé í alvöru að velta því fyrir sér hvort það sé almennt þess virði að búa hér á landi eða leita tækifæranna í útlöndum. Ég þekki þá umræðu á eigin skinni – stóru strákarnir mínir horfa á allan heiminn sem sitt leiksvæði – þeir munu freista gæfunnar þar sem tækifærin bjóðast og þar sem bjartsýnin ríkir.  Slíkt samfélag eigum við að skapa hér.    Við skulum segja það hátt og skýrt að hér á Íslandi er hægt að skapa okkur öllum gott og gjöfult líf. Vinstri stjórnin mun ekki sitja að eilífu og framtíðin er handan við hornið.


Ofan á gríðarlegan vanda á vinnumarkaði og alkul í fjárfestingum, bætist við að heimilin ráða ekki við skuldir sínar.  Endalausar bensínhækkanir sem svo rata inn í lánin okkar.  Það er ótrúlegt að ekki skuli vera vilji til að afgreiða frumvarp okkar um að draga úr álögum ríkisins á bensin – aðgerð sem kæmi strax til hagsbóta fyrir heimilin.  Ofan á haftabúskap – sem kveður rammt að - bætist atvinnuleysi og samdráttur á vinnumarkaði. Allt eru þetta teikn um að ríkisstjórn Íslands hefur tekið rangan kúrs – farið til baka í stað þess að halda áfram. Hún mun ekki láta af þessari ólukkansleið.

Góðir félagar!

Í dag ræðum við meðal annars  atvinnumál og skuldamál heimilanna. Við munum álykta um mikilvægi verðmætasköpunar og um þann grundvallarrétt hvers okkar að hafa vinnu og þar með færi til að ala önn fyrir fólkinu okkar.

En við munum líka tala um skuldirnar. Við setjum þær á dagskrá af því að úrræðaleysið er algjört. Af því að stjórnarherrarnir hafa sóað tímanum og sent heimilunum reikninginn.
Varla halda menn að óvissa og  stöðnun sé ókeypis?

En höfum hugfast að þeir fjármunir, sem við verjum í þessu tilliti, komi heimilum í vanda að gagni. Á undanförnum vikum höfum við í þingflokki Sjálfstæðismanna aflað nákvæmra upplýsinga um stöðu skuldsettra heimila.

Það kemur í ljós, sem okkur mörg hefur grunað, að þau úrræði sem gripið hefur verið til vegna skuldavandans eru ómarkviss og í sumum tilfellum nánast ónothæf.  Vinstri stjórnin lagði megináherslu á  sérsniðnar lausnir, biðraðir hjá opinberum stofnunum og endalausa skriffinnsku í stað þess að ráðast að vandanum með einföldum hætti.

110% leiðin hefur alls ekki skilað tilskildum árangri hjá Íbúðalánasjóði.  Sett voru veruleg skilyrði fyrir því að lántakendur gætu farið þessa leið og niðurstaðan er því sú, að úrræðið er gagnslítið.  Í upphafi var gert ráð fyrir að um 27 milljarðar króna færu í þessa aðgerð.  Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum hefur einungis 7 milljörðum verið varið í niðurfærsluna.  Helmingur þeirra sem voru yfir 110% markinu sáu strax að skilyrðin væru of ströng fyrir þá og sóttu alls ekki um.  Og af þeim sem þó sóttu um, var helmingi hafnað.  Einungis um fjórðungur  fjölskylda hafa því notið þessa úrræðis hjá sjóðnum.  Það sjá allir hvers konar fásinna þetta er.  Endalausar flækjur í regluverki, og pappírsfargan er ekki leiðin út úr skuldavandanum.
Það liggur einnig fyrir að hluti lánasafna fjármálastofnana er þegar mjög laskaður og fullkomlega óraunhæft að reikna með því að náist að innheimta þau að fullu.  Það verður að horfast í augu við staðreyndir í þessu.  

Við sjáum einnig að vandinn er mestur hjá ungu barnafólki, kynslóðin milli þrítugs og fertugs sem keypti fasteignir á bólutímabilinu.  Við verðum að ná til þessa fólks og hjálpa því – þetta er sú kynslóð sem mun bera uppi landið í framtíðinni og hún má ekki fara burt.  Nú situr ríkisstjórnin uppi með afleiðingar gengisdómsins nýjasta þar sem hún var dæmd fyrir brot á Stjórnarskrá í Hæstarétti.  Sú lagasetning öll hefur ekki gert neitt annað en að flækja málin enn frekar og tefja.  

•    Í þinginu liggur  fyrir mál okkar Sjálfstæðismanna um flýtimeðferð dómsmála vegna skuldavandans – þetta mál var fyrst lagt fram 2010 og hafði stjórnarmeirihlutinn ekkert gott um þetta mál að segja – en það ættu allir að sjá hversu brýnt það er að málið fari í gegn hið fyrsta.

Við teljum því ástæðu til þess að bregðast við þessu efnahagsvandamáli sérstaklega með tillögum í þinginu og það er mikilvægt fyrir okkur að fá veganesti af þessum fundi inn í þá vinnu.  


•    Við teljum einnig nauðsynlegt að líta til verðtryggðra húsnæðislána með almenna aðgerð í huga – sem þó nær því markmiði að taka utan um þann hóp sem er í vandræðum og koma honum aftur á fætur.  

•    Þá er það einnig skoðun okkar, að lengra þurfi að ganga í því að gefa fólki kost á að komast út úr verðtryggðum lánum í óverðtryggð.  Nú er það svo, að þeir sem geta færa sig í óverðtryggð lán í banka.  Það er mikilvægt að þeir sem eru fastir hjá Íbúðalánasjóði hafi einnig möguleika til að komast í þá stöðu að hafa val.

•    Við munum leggja fram lyklamálið svokallaða sem við teljum mikilvægt innlegg gagnvart þeim hópi sem getur ekki meir og vill byrja upp á nýtt.

Við skulum líka gera okkur grein fyrir því að við værum ekki í þessum sporum með fjölda fjölskylda ef framleiðsla, fjárfesting og hagvöxtur væri til staðar í landinu. En við þurfum að taka af skarið í þessum málum.

Engin úrræði í þessu erfiða máli hafa nokkurt gildi ef það er enginn  hagvöxtur í landinu. Það þarf að lækka skatta og álögur á heimili, það þarf að ná tökum á verðbólgunni, það þarf að ná tökum á efnahagsstjórninni og það þarf að auka framleiðslu í þjóðfélaginu. Grundvallarforsenda þess að greiða megi úr vanda heimilanna er að fólk hafi eitthvað á milli handanna til að sjá sér farborða. Sú staðreynd að einn fjórða verðbólgunnar undanfarin ár megi rekja til hækkunar opinberra gjalda segir sitt um mikilvægi þess að skipta um forystu í landsmálunum.  Við skulum einnig líta til þess, þegar það kemur að okkur að lyfta höftunum, að líklegt er að tímabundið verðbólguskot hljótist af því – og þá er það mín skoðun að rétt sé að gæta sérstaklega að lánum fjölskylda í því efni og að þau rjúki ekki upp úr öllu valdi við þá nauðsynlegu aðgerð.

Við þurfum að taka pólitíska forystu í þessu máli. Ég ætla ekki að halda því fram að það kosti ekki neitt að leysa þennan vanda, en hann þarf að leysa engu að síður. Það þarf að ná sátt sem felur það í sér að koma skuldsettum heimilum til aðstoðar og gera fólki kleift að búa sátt í þessu landi. Á meðan heimilin ná ekki endum saman, hvort sem það er vegna mikilla skulda eða skattahækkana vinstri stjórnarinnar, er leiðin áfram þyrnum stráð.

Við fjárfestum í fjölskyldum með því að koma þeim til bjargar. Við réttum þeim líflínu og um leið leggjum við fram skynsamlega stefnu í atvinnumálum. Við setjum stefnuna inn í framtíðina.

Góðir félagar,

Í dag hefst kosningabarátta Sjálfstæðisflokksins. Í dag blásum við í alla lúðra og við vekjum félaga og félög um allt land og köllum þau til forystu hvert á sínum stað. Hvert og eitt okkar gengur nú að vorverkunum með von og vissu í hjarta um að hér, með skynsamlegri og ábyrgri stefnu, á grunni þess þjóðfélags sem við höfum byggt upp áratugum og jafnvel öldum saman, skuli haldið áfram.

Við höfnum sundurlyndi og ístöðuleysi vinstri flokkana. Við höfnum ósannindum og óheilindum af því tagi við sem við höfum upplifað allt of oft á þessu kjörtímabili – nú síðast í  leynimakki í meðferð rammaáætlunar. Þetta sést í því hvernig tekist hefur verið á við skuldir heimilanna. Það sést í því hvernig forsætisráðherra talar niður krónuna okkar. Og það sést í þeim tvískinnungi sem formaður VG sýnir þegar hann talar um mikilvægi verðmætasköpunar á sama tíma og hann stendur í vegi fyrir öllum framkvæmdum.

Þetta sjá allir. Og það sem meira er, það finna allir  - hvort sem eru heimili eða fyrirtæki - fyrir árangursleysinu í veskinu. Þar hefur krónunum fækkað.




Ágætu flokkssystkin!

Ég heiti á ykkur öll að tala hvar sem þið komið fyrir bjartsýni og trú á að með samhentu átaki okkar sjálfstæðismanna munum við skapa þann frjóa jarðveg sem þarf til að koma íslenskri þjóð út úr þeim ógöngum sem vinstri menn hafa skapað henni.

Ég bið ykkur að líta á þetta sem jákvæða áskorun – áskorun sem við saman ætlum að sigrast á – okkur sem hér erum og þjóðinni allri til hagsbóta.

Framundan er baráttan um að hleypa nýju vori Íslands að – eða láta skugga vetursins hvíla áfram yfir landinu. Þessa baráttu mun Sjálfstæðisflokkurinn og um leið þjóðin öll -  vinna.